DİKENLİ ÇİÇEK
Yazar: Sheqere Sina
Ülke: Arnavutluk
Tarih: 12.05.2026
© Tüm hakları yazara aittir.
Ben dikenli bir çiçeğim,
Bana güvenmeden koparma beni.
Dikenlerim nöbetçimdir,
Kayalar ise emanetim, kalkanım.
Ben dikenli çiçeğim, elinle dokunma bana,
Köklerim ilahi ışıkla kutsanmıştır.
Tanrı’nın nefesiyle uyanırım şafakta,
Yerle gök arasında taşırım ruhumu.
Niceleri geldi yanıma fırtına bakışlı,
Sevgiyi bilmeden beni almak istediler.
Açgözlülükle dokundular, inançsız kalplerle,
Dikenim konuştu onlarla — bulutsuz geri döndüler.
Hemen aşık olmayın bana,
Kalp yanar pınar üzerindeki ay gibi.
Ben kayada yetişen kraliyet çiçeğiyim,
Rüzgarın beni salladığı, sessizliğin yer açtığı.
Yıldızları, toprağı, havayı ve denizi severim,
Yanan ama yine de sakin kalan güneşi.
Sözünün eri ol, onurlu bir adam gibi,
Sözü (besası) olmayan insan değerini yitirir.
Eğer bana ihanet edersen, sessizce giderim,
Ama ağır bir ruhun içinde fırtınalar bırakırım.
Kırılan güven (besa) derman bulmaz bir daha,
Hafızada soğuk bir yara olarak kalır.
Eğer sözün varsa, ek beni toprağa,
Bulutların yeniden doğduğu o gün batımına.
Çiçek açacağım hem yerde hem gökte,
Hiç batmayan, sadece doğan bir ışık gibi.
Nefes vereceğim her kırık kalbe,
Her sessiz ruha, her kurumuş acıya.
Kırık kalpleri yeniden canlandıracağım,
Toprak özlemle dolunca çöldeki yağmur gibi.
Hiç batmayan bir güneş olacağım,
Karanlıkta her zaman kurtuluş getiren bir ışık.
Ben düşüncenin çiçeğiyim, yaşamın sesiyim,
Sadakatin kökündeki sevgi tohumuyum.
Aldatanın yanımda yeri yok artık,
Dikenlerim kalkanım, kapım ise kayadır.
Hileyle dokunursan bana, sonsuza dek kapanırım,
Yıldırıma ve fırtınaya dönüşen bir tatlılığım ben.
Gece ruhu koruyan ayım ben,
Ne gerçekle ne de kaderle kırılan bir kalp.
Kayalarda ve vahşi dikenler arasında doğdum,
Hem iyileştiren hem de alevler gibi yakan o çiçeğim.
Bu yüzden durdurun adımlarınızı, koparmayın beni,
Çünkü güneşim ruhlarınızı tutuşturabilir.
Kökümü ve kimliğimi kimse yok edemez,
Beni bir kez yakarsanız — yeni bir ışık olurum.
Yorum Yazın