Ruhun Yağmuru

Onları bir yağmur gibi düşündüm:

Aşkın o hafif çiseltileri

Aniden düştü kalbimin çölüne.

Papatyalar açıldı

Kum tanelerimin üzerinde,

Yüksek kum tepeleri dönüştü 

Işıl ışıl çiçeklerden bir halıya.

Ta ki o rayiha bir meltem gibi esene dek

Geç baharın o ılık gününde.

Vahalar uçsuz buçaksız gölgelikler serdi,

Güzellik her bir çimene yazdı

Romantik sözler sızdıran o boşluğu.

Çölü, bir nehir kıyısındaki koruluk gibi gördüm,

Çisentiyle kaplı havayı ise bir esinti 

İsmimi sonsuzca fısıldayan.

Gölgelerin nazikçe dans edişini izledim

Gürleşen yapraklardaki çiy damlaları gibi.

Geceleri, yeni düşler için bir ayna gibi gördüm.

İşte böyle, artık yağmuru beklemiyorum

Çünkü gökyüzüm ruhuma boşaltıyor sağanağını

Ebedi, sonsuz bir aşkın çiseltilerini.

Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi | Yemen