• Şiir Tohumu
    • Şiir Tohumu
      Ithaca Edebiyat Vakfı İspanya, Nisan 2026 'nın Sınır Tanımayan ilk şiiiri olarak 827 no. ile Kore'li şair YANG GEUM-HEE 'nin , çevirisini “ Şiir Tohumu " olarak yaptığım, “Seed of Poem" adlı şiiri seçildi. Şiir, şirinin yorumu birlikte, sizlere keyifli okumalar diliyorum...
      12.04.2026 - 22:28 | Son Güncelleme:12.04.2026 - 22:28
      ŞAİR BABA Dr. BARBAROS İRDELMEN

      ŞİİR TOHUMU

      Her şiir küçük bir tohumdur,

      ışığı beklerken nefes alan bir yaşam.

      Gözlerin ve zihnin dinlendiği yerde,

      sevinçte, aşkta, zaman ve mekânda filizlenir.

      Nereye ekilecek? Nerede büyüyecek?

      Seçtiğin an kökleri yayılır

      bir kaktüsün çölde çiçek açması gibi,

      şiir her yerde yaşar.

      Hafif bir tüy gibi süzülür

      ve nazik bir esintiyle akıp gider.

      Küçücük bir kum tanesinin içinde bile

      Köklerini sağlam salar.

      Gözlerini kapat ve nefes almayı dene,

      şiirin fısıltısı içine sızacaktır,

      Ruhunun bahçesinde çiçek açtığını görürsün

      Güç senin içinde, seçim açık,

      tohumu ekersen

      şiir çiçek açar

      Bu şiir, şiiri potansiyel hâlinde var olan bir tohum olarak ele alıyor. Yani şiir dışarıdan gelen bir şey değil; insanın içinde zaten mevcut olan, uygun koşulları bekleyen bir yaratım gücü. “Işığı beklerken nefes alan bir yaşam” ifadesi, ilhamın pasif değil, canlı ve hazır bir hâlde olduğunu anlatıyor.

      Şair, şiirin mekânla sınırlı olmadığını özellikle vurguluyor. Çöl metaforundaki kaktüs gibi, en zor koşullarda bile şiirin var olabileceğini söylüyor. Bu, sanatın dayanıklılığına ve insan ruhunun üretme kapasitesine güçlü bir gönderme. Aynı zamanda şiirde bir özgürlük ve seçim teması var:

      “Nereye ekilecek?” sorusu aslında okuyucuya yöneltilmiş. Şiirin ortaya çıkması için dış koşullardan çok, kişinin bilinçli bir karar vermesi gerektiği anlatılıyor. Yani şiir yazmak bir yetenekten ziyade, bir yönelme ve farkındalık meselesi olarak sunuluyor.

      “Ruhunun bahçesi” imgesi ise iç dünyayı temsil ediyor. Şair burada, şiirin en gerçek büyüme alanının insanın içsel evreni olduğunu söylüyor. Dış dünya sadece bir zemin; asıl çiçeklenme içeride gerçekleşiyor. Son dizelerde verilen mesaj oldukça net:

      Yaratıcılık sende, yeter ki onu başlatacak adımı at.

      Kısaca, bu şiir: İlhamın evrensel ve her yerde bulunabilir olduğunu, şiirin insanın içinde doğduğunu ve yaratımın bir seçimle başladığını anlatan sade ama derin bir metafor üzerine kurulmuş. Keyifli okumalar diliyorum.

      See Poetry without Borders

      We publish two excellent poems per month from all over the world in more than 40 languages
      in English, Spanish, Dutch, Albanian, Arabic, Armenian, Assamese, Basque, Bengali, Bosnian, Catalan, Chinese, Danish, Farsi, Filipino, French, German, Greek, Galician, Hebrew, Hindi, Icelandic, Indonesian, Irish (Gaelic), Italian, Japanese, Kiswahili, Korean, Kurdish, Macedonian, Malay, Nepalese, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Turkish, Urdu, Uzbek, Maithili (India and Nepal) and Tamil
      http://www.point-editions.com

      EDEBİYAT MAGAZİN GAZETESİ
      EDEBİYAT MAGAZİN GAZETESİ

      Yorum Yazın

      Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Edebiyat Magazin hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.